X
تبلیغات
♥ دل نوشته ها ♥


هفت شماره را میگیرم ...

(ایمان ، عشق ، محبت ، صداقت ، ایثار ، وفاداری ، عدل)

 

... بــــــــــــــــــــوق ...

 

شماره مورد نظر در شبكه زندگی انسانها موجود نمی باشد،

 لطفا" مجددا" شماره گیری نفرمایید !

  

هفت شماره دیگر

(دوست ، یار ، همراه ، همراز ، همدل ، غمخوار ، راهنما )

 

... بــــــــــــــــــــوق ...

 

مشترك مورد نظر در دسترس نمی باشد !

 

باز هم هفت شماره دیگر

(خدا ، پروردگار ، حق ، رب ، خالق ، معبود ، یكتا)

 

 ... بــــــــــــــــــــوق ... بــــــــــــــــــــوق ...

 

... لطفا" پس از شنیدن صدای بوق پیغام خود را بگذارید

 

... بــــــــــــــــــــوق ...

 

 

سلام ... خدای من !

 

 اگر پیغاممو دریافت کردین، لطفا" تماس بگیرید، فقط یكبار !

 من خسته شدم از بس شماره گرفتم و هیچكس، هیچ جوابی نداد !

شماره تماس من :

(غرور ، نفرت ، حسادت ، حقارت ، حماقت ، حرص ، طمع)

 

منتظر تماس شما هستم . انسان  !

.

خداوندا ...

 

خداوندا تو میدانی که من دلواپس فردای خود هستم

 مبادا گم کنم راه قشنگ آرزوها را

 مبادا گم کنم اهداف زیبا را

 مبادا جا بمانم از قطار موهبتهایت

 مرا تنها تو نگذاری

 که من تنهاترین تنهام؛ انسانم

 

خدا گوید :

تو ای زیباتر از خورشید زیبایم

 تو ای والاترین مهمان دنیایم

 تو ای انســــان !

 بدان همواره آغوش من باز است

 شروع كن ...


 یك قدم با تو

 تمام گامهای مانده اش با


من ...

+ تاريخ Thu 23 Aug 2012ساعت 11 PM نويسنده Saba.B |


همه مداد رنگی ها مشغول بودند ...

 به جز مداد رنگی سفید!

هیچکس به او کاری نمی داد ...

 همه می گفتند"تو به هیچ دردی نمی خوری!!!

یک شب که مداد رنگی ها تو سیاهی کاغذ گم شده بودن،مداد رنگی سفید تا صبح کار کرد ....


                   ماه کشید!

                           مهتاب کشید!

                                     و آنقدر ستاره کشید که کوچک و کوچک تر شد.


صبح توی جعبه ی مداد رنگی دیگر مداد سفیدی نبود !

جای خالی او با هیچ رنگی پر نشد ....



در این دنیا به جای آنکه جای دیگران را بگیری ، بگرد و جای خودت را پیدا کن !

وقتی دیگران در هیاهوی کارهایشان مشغولند ، تو بگرد و کار خودت را پیدا کن !

              ماه بکش

                  مهتاب بکش

                  ستاره بکش

                           زیبا بکش ...


+ تاريخ Wed 8 Aug 2012ساعت 3 AM نويسنده Saba.B |

خدایا! من همانی هستم که وقت و بی وقت مزاحمت می شوم،همانی که وقتی دلش می گیرد و بغضش می ترکد،می اید سراغت.من همانی ام که همیشه دعاهای عجیب و غریب می کند و چشمهایش را می بندد و می گوید:من این حرفها سرم نمی شود،باید دعایم را مستجاب کنی.
همانی که گاهی لج می کند و گاهی خودش را برایت لوس می کند،همانی که نماز هایش یک در میان قضا می شود و کلی روزه ی نگرفته دارد،همانی که بعضی وقتها پشت سر مردم حرف می زند و گاهی بد جنس می شود.البته گاهی هم خودخواه،گاهی هم دروغگو حالا یادت امد من کی هستم؟

امیدوارم بین این همه ادمی که داری،بتوانی من یکی را تشخیص بدهی.البته می دانم که مرا خیلی خوب می شناسی.تو اسم مرا می دانی.می دانی کجا زندگی می کنم و به کدام مدرسه می روم.تو حتی اسم تک تک معلمهای مرا هم می دانی.تو می دانی من چند تا لباس دارم و هر کدامشان چه رنگی است،اما....
خدایا!من هیچ چی از تو نمی دانم.هیچ چی که دروغ است،چرا،یک کمی می دانم.اما این یک کمی خیلی کم است.راستش من این دفتر را برای همین خریده ام.اخر می دانی،من مدتهاست که می خواهم چیزهایی برایت بنویسم.البته من همیشه با تو حرف زده ام.باز هم حرف می زنم.اما راستش چند وقتی است که چند تا تصمیم جدید گرفته ام.دوست دارم عوض بشوم،دوست دارم بزرگ بشوم،دوست دارم بهار باشم.من یک عالم سوال دارم،سوالهایی که هیچ کس جوابش را بلد نیست.دوست دارم تو جوابم را بدهی.
نمی دانم،شاید هم من اصلا هیچ سوالی ندارم و می خواهم تو به من سوالهایی تازه یاد بدهی.اما باید قول بدهی کمکم کنی!قول می دهی؟
راستی،یادت باشد این دفتر یک راز است خدا! راز من و تو.

عرفان نظر آهاری (( نامه های خط خطی ))

+ تاريخ Tue 17 Jul 2012ساعت 11 AM نويسنده Saba.B |

بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم ان عاشق دیوانه که بودم

در نهان خانه ی جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم اید که شبی با هم از ان کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در ان خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب ان جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

شب و صحرا گل و سنگ

همه دلداده به اواز شباهنگ

یادم اید تو به من گفتی از این عشق حذر کن

لحظه ای چند بر این اب نظر کن

اب ایئنه ی عشق گدران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم ، نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نرمیدم نگسستم

باز گفتم که تو صیادی و من  آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم اید که درگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نگسستم نرمیدم

گذشت در  ظلمت شب ان شب و شب های دگرهم

نگرفتی از ان عاشق ازرده خبر هم

نکنی دیگر از ان کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از ان کوچه گذشتم

فریدون مشیری 

+ تاريخ Thu 28 Jun 2012ساعت 3 PM نويسنده Saba.B |


+ تاريخ Tue 29 May 2012ساعت 10 PM نويسنده Saba.B |

 

ماه من غصه چرا   ؟؟؟

 

آسمان را بنگر، که هنوز، بعد صدها شب و روز

 

مثل آن روز نخست، گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد

 

یا زمینی را که، دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت

 

بلکه از عاطفه لبریز  شد و نفسی از سر امید کشید

 

و در آغاز بهار، دشتی از یاس سپید، زیر پاهامان ریخت


تا بگوید که هنوز، پر امنیت احساس خداست

 

ماه من غصه چرا؟؟

 

تو مرا داری و من هر شب و روز، آرزویم همه خوشبختی توست

 

ماه من، دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن

 

کار آنهایی نیست که خدا را دارند

ماه من، غم و اندوه اگر هم روزی، مثل باران بارید

 

یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست

 

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن

 

و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست هنوز

 

او همانیست که در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می داد

 

او همانیست که هر لحظه دلش میخواهد همه زندگی ام، غرق شادی باشد

 

ماه من...

 

غصه اگر هست بگو تا باشد

 

معنی خوشبختی، بودن اندوه است

 

اینهمه غصه و غم، اینهمه شادی و شور

 

چه بخواهی و چه نه ،میوه یک باغند

 

همه را با هم و با عشق بچین، ولی از یاد مبر

 

پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا

 

و در آن باز کسی می خواند


که خدا هست

 

خدا هست

 

خدا هست هنوز

 

 

+ تاريخ Thu 17 May 2012ساعت 2 AM نويسنده Saba.B |


سکوت شب حیران کننده بود احساس میکردم کسی قدم زنان دارد وارد قلبم می شود هر لحظه صدای قدم هایش بلند تر می شد و ترس بیشتر وجودم را فرا می گرفت از ترسم چراغ قلبم را روشن کردم پرده های پنجره کوچکش را کنار زدم و به باغ تنهایی خود زل زدم همه جا برایم یه جور دیگه شده بود انقدر به باغ نگاه کردم که احساس کردم چیزی نمانده تا به قلبم برسد چون هرلحظه صدای گام هایش بلند تر می شد همش نگران بودم چون نمی دانستم این کیست که دارد وارد قلبم می شود .صدای گام هایش خیلی کم شده بود ناگهان احساس لطافت در وسط قلبم کردم احساس می کردم که انگار دارد وسایل خود را در وسط  قلبم می چیند  این احساس معلوم بود که یکی هست که خیلی دوستش دارم چون با خود همه چی را به قلب کوچکم آورده بود از لطافت تا آرامی قلبم دیگر آن قلبی نبود که هر روز غمگین می شد دیگر آن قلبی نبود که هیچ کس را در خود جای نمی داد و......

خیلی دوست داشتم تا زود تر می دیدم که این چه کسی است که پا بر آستانه قلب  کوچکم گذاشته ولی حیف که هیچ وقت نمی شد چون گرمای وجود او ، کورم کرده بود و من با چشم هایی خیس از اشک هیچ وقت نمی توانستم او را ببینم ولی حداقل می توانستم گرما و لطافت وجود او را حس کنم همین برایم کافی بود اصلا نمی دانستم که چه احساسی باید داشته باشم خوب یا بد ،خوب از این که قلبم پر از مهر و محبت شده یا بد که قلبم کور شده بود و هیچ جا را نمی دید ولی من مطمئن بودم او یکی از همه ی کسانی است که من دوستشان دارم به خاطر همین، چراغ قلبم را خاموش کردم و همینطور پنجره را بستم و با صدای بلند فریاد زدم دوستت دارم !

صبا بیات
+ تاريخ Wed 28 Mar 2012ساعت 8 PM نويسنده Saba.B |

وقتی تنهایم به اندیشه فرمیروم نمی دانم یاد آن روزهای کودکی ام می افتم که با یک بادکنک رنگی من را در آغوش گرفتی .بادکنک را در دست من نهادی و به من گفتی این را برای همیشه با خود داشته باش ولی من تنها فقط زمانی آن را در دست می گرفتم که تنها بودم نمی دانم چرا شاید از هراسانی ام بود یا شاید از.............

هنگامی که دلم برایت تنگ می شد به پشت پنجره میرفتم و بادکنک را به دستان باد می سپاردم چون می دانستم می توانم از بادکنک هم چهره ی تورا و هم صدایت را به خاطر بیاورم چون بادکنکی که بهم داده بودی  درونش همچون تو  پر از عشق و محبت بود .

 در روز های خزان برگ ریز باد کنک را در دست می گرفتم و روی برگ های رنگی میدویدم و در عین حال فریاد میزدم ونخ بادکنک را در به یکی از انگشاتانم اویختم و دور خودم می چرخاندم آنقدر چرخاندم تا چشمانم تا دقایقی بادکنک رنگی را می دید و در خیالم تنها تو بودی

هنگامی که دلم گرفته بود با بادکنک رنگی دردرو دل می کردم ساعت ها با بادکنم اشک می ریختم و اما بدون هیچ چیزی به حرف هایم گوش می داد !!

درست یادم نیست فکر کنم 7 یا 8 ساله بودم که بادکنکم ترکید من با شنیدن صدای ترکیدن بادکنک چشم هایم خیس از اشک شد و تمام دردو دل هایی که با بادکنکم کرده بودم هیچ فایده نداشت و تمام عشق و محبتی که در تو بود و با دیدن بادکنک یادت می افتادم همش به باد رفت.

نمی دانم حال که بادکنک دلتنگی هایم ترکیده دیگر کسی را ندارم دیگر نمی توانم با  کسی ساعت ها دردو دل کنم  دیگر نمی توانم عشق و محبت وجود تورا در بادکنک  ببینم و دیگر  نمی توانم چهره و صدایت را در بادکنک بیابم ولی این را بدان همیشه همیشه دوستت دارم!

صبا بیات

 

+ تاريخ Thu 22 Mar 2012ساعت 12 PM نويسنده Saba.B |

سلام سال نو رو به همتون تبریک میگم امیدوارم سال جدید یکی از قدم هایی باشد که به سمت آستا نه ای از موفقیت بر می دارید برای همه آرزو دارم که این سال ، سالی سرشار از عشق و توام با محبت و  دوستی باشد !

سال نو مبارک

صبا

+ تاريخ Tue 20 Mar 2012ساعت 2 PM نويسنده Saba.B

کوچيک تر که بودم فکر مي کردم بارون اشک خداست ولي مگه خدا هم گريه مي کنه چرا بايد دل خدا بگيره!!!! دوست داشتم زير بارون قدم بزنم تا بوي خدا رو حس کنم اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت کمي بنوشم تا پاک و آسماني شوم! آسمان که خاکستري مي شد دل منم ابري مي شد حس ميکرم که آدما دل خدا رو شکستند و يا از ياد خدا غافل شدند همه مي گفتند باران رحمت خداست ولي حس کودکانه من مي گفت خدا دلش از دست آدما گرفته


 ------------------------------------------------------------------------

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه... مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... ‌آفتابي شه...!!! کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بود


+ تاريخ Fri 16 Mar 2012ساعت 0 AM نويسنده Saba.B |

بوي باران بوي سبزه بوي خاك
 شاخه هاي شسته باران خورده پاك
 آسمان آبي و ابر سپيد
 برگهاي سبز بيد
 عطر نرگس رقص باد
 نغمه شوق پرستو هاي شاد
 خلوت گرم كبوترهاي مست
 نرم نرمك مي‌رسد اينك بهار
 خوش به حال روزگار
 خوش به حال چشمه ها و دشت ها
 خوش به حال دانه ها و سبزه ها
 خوش به حال غنچه هاي نيمه باز
 خوش به حال دختر ميخك كه مي خندد به ناز
 خوش به حال جام لبريز از شراب
 خوش به حال آفتاب
 اي دل من گرچه در اين روزگار
 جامه رنگين نمي پوشي به كام
 باده رنگين نمي نوشي ز جام
 نقل و سبزه در ميان سفره نيست
 جامت از ان مي كه مي بايد تهي است
 اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم
 اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
 اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار
 گر نكوبي شيشه غم را به سنگ
 هفت رنگش ميشود هفتاد رنگ. (*فريدون مشيري)
+ تاريخ Tue 13 Mar 2012ساعت 3 PM نويسنده Saba.B |


یاد گرفتم که عشق با تمام عظمتش چند ماه بیشتر زنده نیست

یاد گرفتم که عشق یعنی فاصله

و فاصله یعنی 2 خط موازی که هیچگاه به هم نمی رسند
یاد گرفتم در عشق هیچکس به اندازه خودت وفادار نیست
و یاد گرفتم هر چه عاشق تری

تنهاتری




+ تاريخ Thu 1 Mar 2012ساعت 5 PM نويسنده Saba.B |



نميدانم

 انگار كسي برايم نماز باران خوانده است

كه اين روز ها آسمان چشمانم

هميشه باراني است
...

+ تاريخ Thu 23 Feb 2012ساعت 7 PM نويسنده Saba.B |

به مجنون گفت روزي عيب جويي
به هر جزوي ز حسن او قصوريست
که ليلي گر چه در چشم تو حوريست
در آن آشفتگي خندان شد و گفت
ز حرف عيب‌جو مجنون برآشفت
به غير از خوبي ليلي نبيني
اگر در ديده‌ي مجنون نشيني
کزو چشمت همين بر زلف و روي است
تو کي داني که ليلي چون نکويي است
تو چشم و او نگاه ناوک انداز
تو قد بيني و مجنون جلوه ناز
تو ابرو، او اشارت‌هاي ابرو
تو مو بيني و مجنون پيچش مو
تو لب مي‌بيني و دندان که چونست
دل مجنون ز شکر خنده خونست
نه آن ليلي‌ست کز من برده آرام
کسي کاو را تو ليلي کرده‌اي نام
 
برای دیدن ادامه این شعر به ادامه مطلب بروید
 

ادامه مطلب
+ تاريخ Tue 21 Feb 2012ساعت 11 AM نويسنده Saba.B |

 

میگن هیچ عشقی تو دنیا،مثل عشق اولین نیست

میگذره یه عمری اما از خیالت رفتنی نیست

داغ عشق هیشکی مثل،اونکه پس میزندت نیست

چه بده تنها شی وقتی هیچکسی هم قدمت نیس

چقده سخته بدونی اون که می خوایش نمی مونه

که دلش یه جای دیگه هست و همه وجودش مال اونه

چه بد برای اونکه جون میدی غریبه باشی

بگی میخوام با تو باشم بگه می خوام که نباشی

 

+ تاريخ Wed 15 Feb 2012ساعت 6 PM نويسنده Saba.B |

گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

گفتی اگر بيند کسی، گفتم که حاشا می کنم

گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقيب آيد ز در

گفتم که با افسون گری او را ز سر وا می کنم


گفتی که تلخی های می، گر ناگوار افتد مرا

گفتم که با نوش لبم آن را گوارا می کنم

گفتی چه می بينی بگو، در چشم چون آيينه ام

گفتم که من خود را در او عريان تماشا می کنم


گفتی که از بی طاقتی دل قصد يغما می کند

گفتم که با يغماگران باری مدارا می کنم

گفتی که پيوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از اين من با تو سودا می کنم


گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گويم برو

گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

گفتی اگر از پای خود زنجير عشقت وا کنم

گفتم ز تو ديوانه تر دانی که پيدا می کنم


ممنون از ستاره جون برای ارسال این مطلب

+ تاريخ Tue 14 Feb 2012ساعت 4 PM نويسنده Saba.B |


خیلی سخته یکی را دوست داشته باشی  ولی نفهمه !

از تمام خوشی هات بگذری و اون ندونه !

روز و شب برایش گریه کنی ولی  به روی خودش نیاره !

هر روز بری تو فکرش  ولی خب چه فایده اون که نیست پیشت تا بفهمه داری برایش چه کار میکنی !

صبا بیات90.11

+ تاريخ Thu 9 Feb 2012ساعت 0 AM نويسنده Saba.B |